„MRÓWKA I KOMAR”
Mówi mrówka do komara:
Ależ ja już jestem stara!
Nie te zęby, nie te kości
I już zmarszczki mam ze złości.
Wzrok mój też już mi wysiada,
Biada ze mną będzie, biada.
I ze słuchem mam problemy,
Ja mam chyba słabe geny.
Nogi bolą mnie okrutnie
I sylwetka mi już chudnie.
Jakież mam policzki blade,
Ze słabości się już kładę.
Głowa też nie z lat młodości
Zapomina o różnościach.
Biodra mi nie chodzą sprawnie,
I wyglądam niezbyt ładnie.
Mam cellulit też na udach,
Zwalczyć się go już nie uda.
Żeby tego mało było,
Krostą ciało się pokryło.
Tak kochany mój komarze,
Nie daj Boże Cię zarażę!
Na to komar odpowiada:
Słuchaj mrówka i nie gadaj.
Śmierć nas szybka i tak czeka,
Bo zginiemy z rąk człowieka.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz